Kakaibang Init Part 2

Basa ng luha ang kanyang pisngi, humiga ako, yumakap sa kanya habang hinahalik halikan ko sa leeg at sa mga labi sabay tanong ko kung bakit siya umiiyak… Something wong? why you cry?

Nothing manong, I donno manong, me no cry manong, me very very happy at binuksan ko ang TV yun 5:30PM na. Nag unan siya sa aking braso at nakayakap siya sa akin habang sige ang halik. Nakatulog kaming nag kukuwentuhan. Ganoon pa rin ang position namin noong magising ako mga bandang 7:00 ng gabi. Tulog pa rin siya, talagang napagod sa dalawang round na laban.

Kahit malapit na akong mag 40 ay kaya ko pa ang 5 rounds at sisiw ang 6 rounds kung bagong putahe.
Dahan dahan akong bumangon para uminom pero nagising siya, manong, you hungry? Not really sabi ko. Sanay akong mag dinner mga alas diyes ng gabi. You want to go dinner outside? tanong niya.

I love to but I only have around 40 bucks right now and I don’t have my credit cards with me, sagot ko. ATM card lang dala ko. Baka wala ng laman, ginamit ko po sa restaurant noong isang araw. Don’t wori, I have some cash with me and we can get from atm if you need more, sabi niya. Oh ok, I know a good place sabi ko. Why don’t we take shower and go.

Balikwas siyang bumangon na parang may emergency. Yumakap siya sa akin, hinalikan ako sa taynga at pabulong niyang sinabing, thank you manong, I love you very much. I love you too, sabi ko para kumpleto ang moment niya.

Iba’t ibang ritual ang ginawa ko sa kanya sa shower, pangkaraniwang ritual ko sa mga syota ko pero bago sa kanya. Mga 45 minutos lang kami pero parang pinakamatagal na 45 minutos sa kanya. Nag uumapaw ang galak niya sa mga ritual na yon.

Doggie style ko siya pinutukan at di na niya nagawang sabihing sa ibabaw ako pumutok dahil siguro gusto rin niyang subukan maputukan sa ibang position. Pero sa palagay ko tinalo ng libog ang kanyang matinong pag-iisip sa sarap ng pag masahe ni kaliwa sa kanyang mani at sa nakakabaliw na pagkamot ni lolo sa makati niyang lagusan.

Sabi ko kotse ko ang gamitin namin baka may makakilala sa kotse niya sa daan. Kotse ang gamit ko ngayon dahil hiniram ng erpat ko ang aking truck para gamitin paghatid sa SFO airport sa balong kumare niya, marami raw kahon, aywan ko kung kumare lang, duda ako, kasi mana raw ako sa erpat ko, pero mas matindi yata siya, di lahat ipinamana.

Siyanga pala, di ako puwedeng tumira sa bahay na kasama ang mga olds ko. Kasi tumatanggap sila ng mga benefits sa gobyerno kaya nag aapartment ako. Dinala ko siya sa Manila Manila, isang pinoy bar, restaurant na may laser karaoke. Tipong beer house sa pinas pero walang hospitality girls.

May inilagay siya sa bulsa ko ng pasekreto, noong tignan ko, pera, di ko na binilang, basta nakita ko ang numerong 100). Tell me if not enough, sabi niya, hinalikan ko siya sa may taynga… sure baby… Di masyadong maraming tao hindi pa weekend.

Tabing mesa malapit sa isang corner ang nabigay sa aming puwesto. Nag order ako ng BBQ, specialty ito ng Manila Manila at siyempre isang pinalamig na san miguel beer, Zima ang order niya (non-alcoholic beer), sabi ko margarita pero alam niyang siya ang mag dra drive pabalik sa hotel kaya sabi niya next time daw.

Lumipat siya sa upuan sa tabi ko at ipinatong ang kanyang kanang hita sa kaliwang hita ko at ang mga ito ay gusto at kilala niya ang kasalukuyang kinakanta…Help me make it through the night….Maganda ang boses ni loko, kaunting hilot pa abot na niya ang boses ko.

Hinalikan ni ading ang aking kaliwang taynga… manong, I still very weak , you very strong, I want you come inside me more when we go back hotel… “can you help me make it through the night at ang pleaseeee.”….. gusto kong tumawa pero pinigilan ko at sa halip ibinulong kong..don’t you worry baby,

Hanggang 6 na bote lang ako basta alam kong may laban, pampagana ika nga. Tamang tamang dumating ang pangatlong beer ko noong narinig kong turn na ng table 69 ang pag kanta. Dahil english ang pagtawag kaya naintidihan ni ading, go manong sabi niya.

No you go sabi ko. Me no good, please go manong, hirit niya. Tumungga muna ako ng dalawang lagok bago pumunta sa harap. “help me make it through the night, please, bulong ko sa jockey. Tumayo si ading at parang isang kandidatang nagkakakaway.

Maraming version ang help me make it through the night pero yong kay glen campbell ang gusto ko. Maganda rin ang kina elvis presley, willie nelson at kris kristofferson pero talagang iba ang pagkakatira ni glen. Pumailanglang ang sonata at pag ka banat ko ng …take the ribbon from your hair.

Matutunog na palakpakan ang sumambulat at si ading ay patalontalon pang pumapalakpak. Kailangan versatile ang banat..para tugma sa kahilingan ni ading..kaya sa halip na help me make it through the night ay ginawa kong I’ll help you make it through the night. Halata mo talaga kung ok ang banat mo dahil tahimik na nakatunganga ang mga tao.

Natapos ang kanta at masigabong palakpakan ang ibinigay.. siguro sa sobrang saya at galak ni ading ay tumakbo siyang lumapit sa akin at buong lambing akong niyakap at hinalikan. Alam niyang walang siyang mga kalahi doon. Walang nakakakilala sa kanya.

Bilib na bilib sa boses at showmansipko. Di ko na sinabing 5 weeks champion ako noon sa Student Canteen sa channel 7. Marami kaming napagkuwentuhan. Ni minsan daw ay di siya dinala ni supot sa mga ganoon.

Sa restaurant lang daw sila nagpupunta para mag dinner kasama ang buong pamilya kung tinatamad magluto kung weekend. Ni hindi raw siya sinasamahan mag shopping o sa pagpunta sa store. Pag nasa bahay daw si supot ay mag hapon sa computer.

Umandar ang plano di bola ko, bakit di ka makipag divorce sa kanya at tayong magsama, bola ko, hindi puwede manong, habang nabubuhay ang mga magulang namin ay di puwede at bawal na bawal sa relegion at kultura namin kahit dito na sa amerika, sabi niya. Ayos sabi ko, 3 point ang bola ko.

Paano tayo, hirap kung ganito ang kalagayan natin. Papano kita makakasama sa reno o sa vegas kung long weekends, pasigunda ko. Walang problema yon, akong bahala sabi niya, basta huwag mo lang

Itutuloy…